«۳۰ هنرمند» تجربهای است از ملاقات با جهانهای درونی دیگران.
در این مجموعه، هر هنرمند نه صرفاً یک نام، بلکه یک سرزمین، یک شیء، یا موجودی است که بخشی از روح، باور یا نیاز پنهانش شکل عینی پیدا کرده. من در این آثار تلاش نکردهام شخصیتها را بازنمایی کنم؛ بلکه جوهرهی خلاقهی هر هنرمند را به هیئت ابزاری، موجودی یا مکانی خیالین مجسم کردهام چیزی که یا معرف اوست، یا اگر در اختیارش قرار بگیرد، مسیر هنریاش را کاملتر میکند.این مجموعه دربارهی هویت خلاقه است؛ دربارهی لحظهای که هنرمند درمییابد برای ادامهی راه، تنها مهارت کافی نیست، بلکه هر هنرمند به جادویی مخصوص خود نیاز دارد: جرئت، ابزار، راهنما، پناه، یا حتی هیولایی که باید رام شود. «۳۰ هنرمند» نه پرترهی آدمها، بلکه پرترهی نیازهایشان است؛و هر اثر، پلیست میان آنچه هستند و آنچه میتوانند باشند.
میگویند هر هنرمندی یک نشانهی مخصوص خودش دارد؛ چیزی کوچک، معمولی، اما آنقدر صادق که انگار در آن جوهرهی شخصیتش جمع شده باشد. این قطعه، بنای یادبودِ بینی نُهبوی است، نه به خاطر شکلی که دارد، بلکه به خاطر کاری که همیشه انجام میداد: بوییدنِ جهان به زبان رفتار آدمها. بینی نُهبوی درواقع یک حسگر عجیب است؛ یادآور اینکه این هنرمند دنیا را بیشتر از طریق احساسهای خام و واقعیاش تجربه میکند تا از طریق منطقِ سرد
و برای همین است که این یادبود کوچک ، نه فقط یک بینی، که ردّی از «شیوهٔ دیدنِ او»ست ، شیوهای که از لابهلای رفتارها، حقیقت را بو میکِشد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.