«۳۰ هنرمند» تجربهای است از ملاقات با جهانهای درونی دیگران.
در این مجموعه، هر هنرمند نه صرفاً یک نام، بلکه یک سرزمین، یک شیء، یا موجودی است که بخشی از روح، باور یا نیاز پنهانش شکل عینی پیدا کرده. من در این آثار تلاش نکردهام شخصیتها را بازنمایی کنم؛ بلکه جوهرهی خلاقهی هر هنرمند را به هیئت ابزاری، موجودی یا مکانی خیالین مجسم کردهام چیزی که یا معرف اوست، یا اگر در اختیارش قرار بگیرد، مسیر هنریاش را کاملتر میکند.این مجموعه دربارهی هویت خلاقه است؛ دربارهی لحظهای که هنرمند درمییابد برای ادامهی راه، تنها مهارت کافی نیست، بلکه هر هنرمند به جادویی مخصوص خود نیاز دارد: جرئت، ابزار، راهنما، پناه، یا حتی هیولایی که باید رام شود. «۳۰ هنرمند» نه پرترهی آدمها، بلکه پرترهی نیازهایشان است؛و هر اثر، پلیست میان آنچه هستند و آنچه میتوانند باشند.
روایت شده بعضی درها برای همه ساخته نمیشوند؛ نه کلید دارند، نه رمز، نه نگهبان. فقط منتظر یک نفر میمانند ، کسی که جهانِ پشتشان مخصوص او ساخته شده باشد.
این در دقیقا از همان جنس است. ظاهراً چوبیِ کهنهایست پوشیده از خزه و رنگهای رطوبتخورده،اما اگر کمی نزدیک شوی میبینی نورِ لطیفی از لابهلای شیارهایش بیرون میزند،انگار خودش دارد تو را صدا میکند. وقتی بازش میکنی، هیچ صدایی نمیآید؛ نه غرش جادو، نه نورهای زننده.
فقط یک جهان آرام و عمیق روبهرویت قرار میگیرد . جنگلی سبز و انبوه که شاخههایش آنقدر پیش رفتهاندکه بخشی از آن از همین در بیرون زده و با دنیای ما قاطی شده.
میان آن جنگل،راه باریکی به سمت قصری طلایی میرود؛قصری که پنجرههایش همیشه باز است و انگار منتظر صدای قدمهای تنها یک نفر مانده.
این سرزمین برای جمعیت ساخته نشده،برای جشنهای شلوغ هم نیست؛اینجا مختص کسیست که بخواهد بیهراس برقصد،بیمزاحمت آواز بخواند،عکاسی کند، خیالبافی کندو خودش را دوباره پیدا کند.
ساختن چنین دری یعنی پذیرفتن اینکه
هرکس یک جهان مخصوص خودش را دارد ،جهانی که در آن کسی حضور ندارد جز خودش و خیالهایش.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.